นิตยสาร สสวท. ฉบับที่ 258

48 | นิตยสาร สสวท. ภาพ 20-23 ห้องนอนสำ�หรับเด็กในแต่ละช่วงวัย และห้องน้ำ� ภาพ 24-27 บริเวณประตู โถงทางเดิน และบันได ภาพ 28-34 พื้นที่เล่นและทำ�กิจกรรมนอกห้องเรียน พื้นที่ในการนอนสำ�หรับเด็กแต่ละวัยนั้นจะแตกต่างกัน โดย เด็กเล็กจะมีเตียงไม้ยกสูงเพื่อความปลอดภัยซึ่งภายในห้องไม่มีสื่อที่รบกวน สายตา เด็กที่โตกว่าจะเป็นเตียงที่ติดพื้น ส่วนเด็กที่โตสุดจะใช้การ ปูผ้านอนบนพื้นคล้ายกับโรงเรียนหลายแห่งในเมืองไทย (ภาพ 20 - 22) และมีตู้จัดเก็บอุปกรณ์การนอนที่มีผ้าม่านบังสายตาเพื่อให้ห้องเป็นระเบียบ เรียบร้อย ส่วนห้องน้ำ�เป็นพื้นที่ที่แยกออกจากห้องเรียนเพื่อสุขอนามัยโดย มีขนาดสำ�หรับเด็ก (ภาพ 23) เมื่อเดินออกนอกห้องเรียนจะพบกับรายละเอียด เช่น บริเวณ โถงทางเดินมีการจัดแสดงผลงานของเด็กๆ ของเล่นไม้บนฝาผนัง และ บานกระจกที่อยู่ระดับสายตาของเด็ก (ภาพ 24 - 25) บริเวณพื้นปูด้วย กระเบื้องรูปเรขาคณิต (ภาพ 26) บันไดแต่ละขั้นจะมีตัวเลขและสัญลักษณ์ แสดงจำ�นวนที่เรียงลำ�ดับไปในแต่ละขั้นให้เด็กๆ สนุกกับการนับจำ�นวน ในขณะที่ก้าวขึ้นบันได (ภาพ 27) สะท้อนให้เห็นว่าทุกพื้นที่ล้วนเป็น โอกาสแห่งการเรียนรู้ โรงเรียนให้ความสำ�คัญกับการเล่นนอกห้องเรียน โดยมีพื้นที่ ขนาดใหญ่ให้เด็กๆ ได้เล่น มีสนามหญ้า บ่อทราย เครื่องเล่นไม้สำ�หรับ ปีนป่ายไต่ลอดขนาดใหญ่ที่มีหลายจุดทั้งสำ�หรับเด็กเล็กและเด็กโต (ภาพ 28 - 30) มีอาคารไม้สีสันสดใส (ภาพ 31) มีร่องรอยการเล่นของเด็กๆ ที่ใช้ลังกระดาษมาต่อกัน ทำ�ให้บ้านไม้หลังน้อยๆ ดูมีชีวิตขึ้นมา บริเวณรั้ว ยังมีร่องรอยการนำ�ริ้วผ้าไปร้อยเข้ากับรั้วเป็นแนวยาว (ภาพ 32) ชวนให้นึกถึง กิจกรรมการสานของเฟรอเบล มีมุมจำ�ลองเป็นห้องเรียน (ภาพ 33) ที่มีกระดาน โต๊ะ และเก้าอี้ตัวน้อยๆ สำ�หรับให้เด็กๆ ได้เล่นบทบาทสมมติ เพื่อเลียนแบบชีวิตจริง นอกจากนี้ ยังมีบริเวณสวนและแปลงผักให้เด็กๆ ได้ดูแลธรรมชาติซึ่งเป็นกิจกรรมที่เฟรอเบลให้ความสำ�คัญอีกด้วย (ภาพ 34) บริเวณที่ผู้เขียนประทับใจเป็นพิเศษคือ พื้นที่สำ�หรับเล่นก่อสร้าง ของเด็กๆ (ภาพ 35) ที่เต็มไปด้วยวัสดุที่ใช้งานได้จริง เช่น รถเข็น ก้อนหิน อิฐหลายประเภท และป้ายสัญลักษณ์การก่อสร้าง ซึ่งเมื่อเห็นแล้วก็รู้สึก ตื่นเต้นแทนเด็กๆ พร้อมทั้งชื่นชมในความกล้าและความเชื่อมั่น ในตัวเด็กของครูที่จัดเตรียมวัสดุและอุปกรณ์ที่ใช้งานจริงเหล่านี้ให้เด็กๆ ได้ทำ�งาน การจัดสภาพแวดล้อมเช่นนี้สอดคล้องกับแนวคิดของเฟรอเบล ที่มองว่า การเล่นคือ การทำ�งานที่จริงจังที่สุดของเด็ก เพราะการนำ�วัสดุ