นิตยสาร สสวท. ฉบับที่ 258

ปีที่ 54 ฉบับที่ 258 มกราคม - กุมภาพันธ์ 2569 | 53 ภาพ 3 ก.พายุราอี ข. พายุโนอึล ที่มา : https://www.komchadluek.net/hot-social/497741 และ https://tiwrm.hii.or.th/current/2020/NOUL2020/storm.html ภาพ 4 ค่าประมาณการเกิดซ้ำ�ในรอบ 10 ปี แต่ละสถานีในประเทศไทย สำ�หรับการแจกแจงแบบค่าสุดขีดวางนัยทั่วไป ในอนาคตในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยใช้ การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ (Multiple Linear Regression) ร่วมกับการวิเคราะห์ค่าสุดขีด (Extreme Value Analysis) ผู้วิจัยได้นำ� ข้อมูลปริมาณน้ำ�ฝนสูงสุดรายวันที่เกิดในช่วงวันที่เกิดพายุ โดยนับตั้งแต่ วันที่พายุส่งผลกระทบระหว่างปี พ.ศ. 2559 - 2563 (5 ปี) จำ�นวน 28 สถานี มีพายุที่ส่งผลทั้งหมด 11 ลูก พบว่ามีพายุหมุนเขตร้อน 2 ลูก ได้แก่ พายุโซนร้อนราอี และพายุโซนร้อนโนอึลที่มีปริมาณน้ำ�ฝนสูงสุดรายวัน ที่จะเกิดซ้ำ�ในแต่ละรอบปี การเกิดซ้ำ� 2 ปี 5 ปี และ 20 ปี มากกว่า พายุหมุนเขตร้อนลูกอื่นๆ ดังนั้น หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรจะเตรียม การป้องกันหรือแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับผลกระทบที่เกิดจากพายุที่มี คุณลักษณะคล้ายคลึงกับพายุโซนร้อนราอี และพายุโซนร้อนโนอึล มากกว่า พายุลูกอื่น และควรจะเตรียมการป้องกันหรือแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับผลกระทบ ที่เกิดจากพายุหมุนเขตร้อนที่มีคุณลักษณะคล้ายคลึงกับพายุโซนร้อนราอี และพายุโซนร้อนโนอึล ปิยภัทร บุษบาบดินทร์ และนิภาดา พาภักดี (2561) ได้สร้าง แบบจำ�ลองค่าสุดขีดโดยใช้ข้อมูลปริมาณน้ำ�ฝนสูงสุด 99 สถานี ใน ประเทศไทยตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2527 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 ทำ�การแบ่งพื้นที่การศึกษาออกเป็น 5 ภาค คือ ภาคเหนือ ภาคตะวันออก เฉียงเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคใต้ และประมาณค่าระดับ การเกิดซ้ำ�ในรอบปี การเกิดซ้ำ� 5 ปี 10 ปี 25 ปี 50 ปี และ 100 ปี พร้อมทั้งอภิปรายผลระดับการเกิดซ้ำ�ในพื้นที่ที่ทําการศึกษาโดยใช้แผนภาพ จากผลการศึกษาพบว่า การแจกแจงพาเรโตและการแจกแจงแบบแกมมา ก ข